Çok Sevinçliyim Hocam Yerimi Gördüm

01.11.2021
173
Çok Sevinçliyim Hocam Yerimi Gördüm

Çok Sevinçliyim Hocam Yerimi Gördüm

Allah’ım keşif istiyorum…

*Hocam, selam es selame. Dun aksam yatarken yine dualarımı zikirlerimi yaptım. Gözlerimi kapadım yeniden Makam-ı Mahmud’a gitmek istedim. Olmadı. Zikirlerime ve dualarıma devam ettim. ‘’Allah’ım keşif istiyorum, keşif kapılarımı aç’’ dedim. Akabinde ortalık beyazlamaya başladı ve ben misina benzeri bir ipin üstünde buldum kendimi. Yürüdüm yürüdüm sonuna kadar geldim. O arada aşağıya baktım. Aşağısı lavlar, yarıklar, dumanlar ve karanlık idi. Yolun sonunda bir pencere açıldı. Uzun boylu, beyaz bir baş örtüsü olan, zayıf ve ayak bileklerine kadar elbisesi olan bir kişinin yüzü nurdan görünmüyordu.

O – Bir ekrandan hoş geldiniz, dedi.

Ben- Hoş buldum, burası neresi? dedim.

O- Eviniz efendim, dedi. Cam gibi ekrandan içeriyi seyre daldım. Usta bir ressamın elinden çıkmış gibiydi. Kocaman ağaçlar, otlar, muntazam aynı boydaydı ve çiçekler her çeşit, yüzbinlerce. Dereler akıyordu, tertemiz pürü pak şekilde ve balıklar vardı içinde. Bir de kuşlar. Başka hayvan yoktu. Ortada, gökyüzünde güneş gibi, fakat bembeyaz bir ışık vardı.

Ben – İçeri girmek istiyorum, dedim.

O – Arınmalısın. Buraya ancak arınanlar girebilir, dedi.

Sonrasında etrafı kasvetli bir duman kapladı. Ben hala o misina gibi ince olan köprünün üstündeyim. Aşağıdaki ateşler yükselmeye başladı. Düşüyordum aşağıya. Korktum. Çok korktum. Ya rabbi, ya rabbi, ya rabbi yârdim et, dedim. La ilahe illallah demeye başladım. Oradan kurtarılıp misina gibi olan köprünün başına getirildim.

Orda: Hasbiyallahu ve nimel vekil, demeye başladım. Beyaz, kocaman bir kelebek peyda oldu. Ben dua etmeye devam ettikçe o puslu karanlığı kanat çarparak dağıttı. Tekrar o misina kadar ince köprüden geçip o ekrandan izledim, içeriyi.

Ben – Bu yaşadıklarımı hocama anlatabilir miyim diye sordum

O ses – Anlatabilirsin mahsuru yok, dilediğin zaman buraya gelebilirsin, ancak buraya arınmışlar girebilir, dedi. Sonra eski televizyonlar kapanırken beyaz bi çizgi çıkar kapanır ya o şekilde görüntü gitti, hocam. Ben de gözlerimi açtım. Tekrar o yere gitmek istedim. Kalbime resmen öğretildi. Hasbiyallahu ve nimel vekil diye zikir çekmeye başladım, yine oraya gittim. Gözlerimi açtım. Yine kapadım, yine denedim her defasında gidebiliyorum, hocam. Sonuncuda başka bi pencere açıldı. Davudi bir sesi vardı. Buraya ancak arınanlar girebilir, dedi yine. Tamam dedim. Arınacağım.

Sonra uykuya daldım hocam, iki rüya gördüm bu akşam. 1. incide evde ve dışarda sürekli banyo yapıyordum. Bir sürü insan vardı ama beni görmüyorlardı. Görenler de önemsemiyordu. Yıkandım, yıkandım, yıkandım…. 2. Rüyamda oğlum olmuştu, 2 , 3 yaslarındaydı…Bana o kadar benziyordu ki. Yatakta yatıyordu. Baba yanıma yat dedi, yattım. Sürekli gülüyordu bana. Güldük, oynadık, sürekli yüzümü okşadı. Öyle de uyandım. Yaşadıklarım bunlar, hocam. İzin de aldım size yazmaya. Çok sevinçliyim hocam, evimi, yerimi gördüm. Hayalini kurduğum gibiydi. Hocam, keşiflerim giderek netleşiyor.

-Maşaallah barikallah İlhancan. Kutlu olsun. Rabbimize hamdolsun. Mesajları bütün zülfikârlara ikram olsun. Cennete şahitlik etmişsin. Hayalindeki sırattan yürümüş, kitaplarda yazan cehennemin üzerinden geçmişsin. İnşaallah doğru yolda ibadet ve zikirlere devamla arınacak ve ümmete yar olacak dua erlerinden olarak hizmetkar olacaksın. Allah yolunu açık etsin.yar ve yardımcımız olsun. Durmak yok yola devam. Selam es selame

YAZAR BİLGİSİ
YORUMLAR

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

tr Turkish
X