Zamanımızdaki insanların her hangi bir hadise vukuunda niyetlerinin muhtelif olduğunu müşahede etmekteyiz. Mesela bir yangın vukuunda, civarda bulunan herkes heyecanla koşarlar.

Kimisi koşar, niyetinde samimidir, ihlâslıdır. Allah rızası için kurtarılacak bir kimse veya eşya varsa, kurtarmak için, kendini ateşe atmağı göze alır.

Kimisi koşar merhametlidir, üzülür, faydalı olmak ister, beceriksizdir, elinden bir şey gelmez.

Kimisi olanları seyretmek için koşar, seyir etmekten adeta zevk alır, üzülmez., hissizdir.

Kimisi, koşar, olanların sebebini dahi bilmez, herkes koşuştuğu için o da koşar.

Kimisi koşar, kötü niyet sahibidir. Bu hengamede acaba bir şey çalabilir miyim, diye.

Trafik kazalarında, zelzele ve emsali felâketlerde vazıyet aynıdır. Zahiren yani dış görünüşe göre, koşuşmalar heyecanlar aynıdır. Fakat niyetler ayrıdır.

Hüsnü niyetle yardıma koşan, istediği yardımı yapamasa bile gene temiz niyetinin mükâfatını görür. (Sadık Dânâ, Altınoluk Sohbetler c. 1 Syf. 89, Erkam Yay.)

Cenâb-ı Hak buyuruyor:
Bismillahirrahmanirrahim

“De ki, gönlünüzdeki duyguları saklasanız da, açıklasanız da Allah hepsini bilir.” (Âl-i İmrân, 29)

Rasûlullah (sav) efendimiz buyurdular:

“Yapılan işler niyetlere göre değerlenir. Herkes yaptığı işin karşılığını niyetine göre alır…” (Buhârî, Bed’ü’l-vahy 1, Îmân 41, Nikâh 5, Menâkıbu’l-ensâr, 45, İtk 6,)

Her Güne Bir Esma-ül Hüsna (Allah’ın En Güzel İsimleri)

el-Kaviyy: Pek güçlü, çok kuvvetli, tam bir kudret sahibi, hiçbir zaman aczin yol bulamadığı mutlak gâlip, her şeye gücü yeten demektir.

Lügatçe

hüsn-i niyet: İyi niyet. Temiz kalblilik.
vuku: Olma, meydana gelme.
müşahede: Gözle görmek. Seyrederek anlamak. Seyretmek. Muayene, kontrol.
ihlâs: 1. Halis, temiz, doğru sevgi. 2. Gönülden gelen dostluk, samimiyet, doğruluk bağlılık.
mesâbe: 1. Derece, menzile, rütbe.

The post Hüsn-i Niyet appeared first on hacialibayram.com Sevgi yolu.

Cenâb-ı Hak buyuruyor:

Bismillahirrahmanirrahim

“…Nerede olursanız olun, O sizinle berâberdir…” (Hadîd, 4)

Rasûlullah (sav) buyurdular:

“Nerede olursa olsun, Allah Teâlâ’nın yanında olduğunu bilmesi, kişinin îmânının üstünlüğünden kaynaklanır.” (Beyhakî, Şuab, I, 470)

Bir gün ashâb-ı kiramdan biri:

“-Kişinin nefsini tezkiye etmesi ne demektir, ey Allâh’ın Rasûlü?” diye sordu.

Rasûlullah (sav):

“-Nerede olursa olsun Allâh’ın kendisiyle beraber olduğunu bilmesidir.” buyurdu. (Teberânî, Sağir, I, 334/555; Beyhakî, Şuab, III, 187)

Bu hakîkat ışığında ihsân ve murâkabe bahsinde bize düşen; Allâh’ın her an üzerimizde vâkî olan müşâhedesini idrâk ettikten sonra, hâllerimizi, ihsân hâlinin en büyük âbidesi olan Rasûlullah (sav)’in yüce hâllerine göre istikâmetlendirmektir. (Osman Nûri Topbaş, İmandan İhsâna Hak Yolculuğu, Erkam Yay.)

Her Güne Bir Esma-ül Hüsna (Allah’ın En Güzel İsimleri)

el-Kerîm: Keremi, yardımı ve ikramı sonsuz olan, hiçbir karşılık beklemeden veren, ihsan eden, cömertlikte, eli açıklıkta tek olan, her türlü iyiliğin, faziletin sahibi olan demektir.

Kısa Günün Kârı

Cenâb-ı Hak her an ve her yerde bizimle beraberdir. Mühim olan bizim de her an her yerde O’nunla beraber olabilmemizdir. Mâiyyet murâkabeleri, gönlümüzü titretmeli, teslimiyet ve rızâ burçlarına yükseltebilmelidir. Cüz’î irâdelerimizin, Hakk’ın küllî irâdesi karşısında teslimiyet ve rızâ hâlleri içinde âdeta eriyip yok olmasıdır.

Lügatçe

tezkiye: Temize çıkarma, aklama.
murâkabe: 1. Bakma, gözetme, göz altında bulundurma.
vâkî: Olan, düşen, konan. Mevcud ve var olan. Geçmiş olan, geçen.
müşâhede: Görme, gözlem.
idrâk: Anlayış, kavrayış.
ihsân: Allah’ı görür gibi ibâdet etmek.
mâiyyet: Beraberlik, bir arada bulunmak

The post O Seninle Beraber, Ya Sen? appeared first on hacialibayram.com Sevgi yolu.

Kulluk Şuuru İçinde Hayatın Organizasyonu

Cenâb-ı Hak buyuruyor:

“Ölüm sana erişinceye kadar Rabbine kulluk et!” (Hicr, 99)

Rasûlullah (sav) buyurdular:

“Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: Kulum kendisine farz kıldığım şeylerden, bence daha sevimli herhangi bir şeyle bana yakınlık kazanamaz. Kulum bana (farzlara ilâveten işlediği) nâfile ibadetlerle durmadan yaklaşır, nihayet ben onu severim. Kulumu sevince de (âdetâ) ben onun işiten kulağı, gören gözü, tutan eli ve yürüyen ayağı olurum. Benden her ne isterse, onu mutlaka veririm; bana sığınırsa, onu korurum.” (Buhârî, Rikak 38)

Sâhibu’l-vefâ Mûsâ Efendi, hayatını hikmet ve adâlet terazisi üzere tanzim ederek, “Kulluk Merkezli Kişisel Organizasyon”un nasıl yapılabileceğini en güzel bir şekilde şahsında müşahede edebildiğimiz bir Allah adamıdır.

Her şeyden önce o, yaratılış misyonunun farkındadır. Allah’ın razı olacağı bir kul olma arzusunu hayatının merkezine koymuştur. Onun şu sözü ne güzeldir:

“İnsan şöyle düşünmeli; şu âlemde bir Rabbim var, bir de kul olarak ben varım. Öyleyse kulluğumu ona göre yapmalıyım.”

Kulluk, sadece bir temennî ile gerçekleşecek bir ideal değildir. Güzel kul olma niyetinin azme dönüşmesi ve bu yolda mücâhedeye soyunmanın gerekliliği ciddiye alınmalıdır. Kulluk kıvamının nihâî kalitesini tespit zordur. Daima daha güzel kul olma ufku içinde hareket etmek zaruridir. Üstaz Hazretleri kulluğun bu yönü hakkında buyururlar ki:

“Şunu iyice bilmelidir ki, kulluğun nihâyeti olmadığı gibi, seyr u sülûkün de sonu yoktur. Çünkü kulluğun ve derece almanın nihayeti yoktur. İşim tamam oldu diyenler, yarı yolda kalmışlar, kendi noksanlarını görenler yol almışlardır. «Efendim ben “muhabbet”e geldim, Allâh’ın has kuluyum, yan gelip yatayım» denirse, bu uygun değildir.”

Onun anlayışına göre ilâhî emir ve tavsiyelerin bir kısmını yapıp bir kısmını yapmamak kullukla bağdaşmaz. Kula düşen tam bir teslimiyet ve şevk içinde ubudiyetin gereği ne ise onu var gücüyle yerine getirmektir. Der ki:

“Emrin büyüğü küçüğü olmaz; emredenin büyüğü küçüğü olur. Emreden büyük olunca, O’nun her emrini büyük kabul etmek gerekir”

Gönlü Allah’a vermek, O’nu hiç unutmamak yani zikr-i daimî üzere yaşamak ve kulluğu edeb ve tazim duyguları içinde yapmak, Mûsâ Efendide meleke hâline gelmiştir. Muhterem Üstazın bu şuur hali, namazında, Kur’an’la beraberliğinde, infakında, Allah’ın kullarına ve mahlûkatına olan nezâket ve ilgisinde, muamelâtında, oturuşunda, kalkışında ve bakışında hissedilirdi. (Dr. Adem Ergül, Kulluk Şuûru İçinde Hayatın Organizasyonu (Sâhibu’l-Vefâ Mûsâ Efendi Örnekliği), Altınoluk Dergisi Temmuz-2016)

Her Güne Bir Esma-ül Hüsna (Allah’ın En Güzel İsimleri)

el-Muîd: Ölümden sonra tekrar yaratacak olan, öldükten sonra dirilten demektir.

Kısa Günün Kârı

Bir kul, sağlam bir niyet ve kavi bir imanla yola çıkar, akıl, basiret ve firasetle zaman ve imkânlarını doğru bir şekilde tanzim eder de Hakk’ın yardım ve inayetini isteyerek gayrete soyunursa, hiç şüphesiz Yüce Rabbimiz tevfîkını ona refik eder ve onu çıktığı bu kulluk yolunda muvaffak kılar.

Lügatçe

müşâhede: Gözle görmek. Seyrederek anlamak. Seyretmek. Muayene, kontrol.
mücâhede: 1. Uğraşma. Çalışma. Gayret gösterme. 2. Din düşmanına karşı koyma. Çarpışma.

The post Kulluk Şuuru İçinde Hayatın Organizasyonu – Bir Ayet Bir Hadis appeared first on hacialibayram.com Sevgi yolu.