Cenâb-ı Hak buyuruyor:

Bismillahirrahmanirrahim

“Allâh’a güven. Vekîl olarak Allah yeter.” (Ahzab, 3)

Rasûlullah (sav) buyurdular:

“Eğer siz Allâh’a hakkıyla tevekkül edebilirseniz, sabahleyin karınları aç gidip, akşamları tok olarak dönen kuşların rızıklandığı gibi rızıklanırsınız!” (Tirmizî Zühd, 33; İbni Mâce, Zühd, 14)

İhtiyaç sâhibiyiz ama isteyecek dilimiz yok,
Cömert olan Kerîm’in huzurunda istemeye ne gerek var.

Müridler: “O halde tevekkül üzere oturalım ve konuşmayalım.” dediler. Şeyh onlara cevâben: “Allâh’ı denemeye kalkmayın.” dedi. Müridler: “Ey şeyh, o halde çâre nedir, ne yapalım?” dediler. Şeyh: “Çâre, çâreyi terk etmektir.” dedi. Yâni çözüm, kendi tercihini terk etmektir, takdir neyse o olur. Ey yiğit! Tevekkülün hakîkati, kişinin kendi tercih yolundan kalkıp gitmesi, işleri yapıp etme gözüne mil çekmesi (amelini görmemesi), rızâ ve teslim çadırını kazâ ve kader mahallesi üzerine germesi, Allâh’ın izzet perdesinden ne zuhûr edecek diye gözünü ilâhî kader hükümlerinin akışına çevirmesidir. Meydana gelen her şeye hâl nazarıyla değil, muhavvil (halleri oluşturanın) nazarıyla bakar. (İsmail Hakkı Bursevî, Rûhu’l-Beyân, 15. Cilt, Erkam Yay.)

el-Halîm: Cezalandırma imkânına ve gücüne sahipken suçluların cezasını hemen vermeyen, gazâbın kendisine gâlip gelmediği, sapıkların düşüncesizliklerinin, âsilerin isyanlarının kendisini öfkelendirmediği, teennî ve afv sahibi, kullarının suçunu anlamasına ve tövbe etmesine imkan tanıyan, acelecilikle ve kızgınlıkla davranmayan ve ceza vermekte de acele etmeyen, çok yumuşak davranan demektir.

Rabbimiz, bizlere tevekkül ve teslîmiyet içinde bir ömür nasîb eylesin! Yegâne sığınağımız ve barınağımız yalnız yüce Zât-ı İlâhî’si olsun! Hisseden bir gönül ile haccedebilmeyi cümlemize nasîb eylesin! Âmîn!..

tevekkül: Dayanma, güvenme, vekîl tutma ve vekîle güvenme.
zuhûr: Meydana çıkmak.