Dün gece yatsı namazını kıldıktan hemen sonra abdestimle besmelemle girdim yatağıma. Allah’ım hayırlı rüyalar görmemi nasip eyle dedim. Rüyamda ağladığımı hissetim. Belki de ilk kez rüyamda ağlıyordum. Gerçekte de sanki rüyada değilmişim gibi ağlar haldeydim… Nasıl bir şey bu ilk kez yaşıyorum… Sanki bir hayal gibi de geliyor gözlerimin önüne… Gördüğüm, şu an nasıl gördüğümü bile hatırlamadığım canım babaannem… Karşısında ağladığımı biliyorum sadece…

Babaannem. Nasıl hürmetli bir kadındı… Allah rahmet eylesin… Bir sene oluyor bu dünyadan ayrılalı… Biliyorum emin ellerde şimdi… Her zaman duasını esirgemeyen, gözümde bir bebek kadar temiz olan canım babaannem… Onun gibi olmayı isterdim gerçekten bunu bütün samimiyetimle söylüyorum. Hatta benzesin diye kendi ismini koymuş bana… Belki de ilk hatayı orada yaptım ben bana verilen bu ismi değiştirmekle… Bir insan ismine benzermiş sanırım bir yerde öyle duymuştum. Belki o halde olurdum tamamen dinine bağlı… En iyi hatırladığım şey ise onun içimizden geçen bir şeyi anında bilmesiydi. Şöyle anlatıyım. İçimden babaannem bize verse diye geçirmişsem hemen babaannem gelirdi gelin size harçlık veriyim harcayın derdi… Nasıl sevinirdik kardeşimle… İçimizi okurdu âdeta, ermiş falan diye düşündüğüm, olurdu bazen… Allah bilir tabi ki. Ama eminim ki şimdi çok daha iyi bir yerde…

Ama ben onun ne cenazesine gidebildim… Ne mezarına gidebildim… Belki bana dargın bilmiyorum… Onu rüyamda göreyim istedim bi kez olsun hep… Kısmet bugüneymiş. Ama ağlıyordum… Yüzünü hatırlayamıyorum ama… Bilmiyorum aslında onunla konuşmayı çok isterdim… Konuştum mu acaba? Kızgın mıydı ki bana ben ağlıyordum? Hiç bir şey hatırlayamıyorum. Anlattım mı derdimi? Böyle bir torunun var diyebildim mi ki? Benim için dua et diyebildim mi ki? Acaba orada onlar bizden haberdarlar mı? Hayırlı kulu ise Allah’ın dua edebiliyorlar mı bizler için? Belki de benden dua istedi bilmiyorum ki… Keşke hatırlayabilseydim…

Sabah uyandığımda kendimi çok üzgün hissettim biraz da mutlu… Belki onu gördüğüm içindi bu mutluluğum çünkü hep onu görmeyi istedim rüyamda, onunla konuşmak istedim. Rabbim dualarımı kabul etti gösterdi onu bana belki de hissettirdi bilmiyorum… Kalktım hemen yatağımdan abdestimi alıp namaz kıldım ve onun ruhuna Allah kabul ederse Yasin-i şerif okudum.

Aklımdan geçen düşünceleri yenebilsem keşke… Keşke içimdekileri her gece karaladığım sayfalar gibi önceden olduğu gibi yine yazabilsem… O kadara zorlanıyorum ki… Hep bi yerlerde kalıyor… Anlamsız cevapsız sorularla beynimde bir kargaşa yapıyorum… Çıkamıyorum… Dönüp duruyorum… Hangi soruma cevap aradığımı dahi unutuyorum bazen. İsyan değil maksadım sadece ne olduğumu bilmek… Sadece yaşanmışlıklarımı unutmak… Saçmalamaktan yoruldum… Yardım istiyorum. Canı yürekten… Her şey yolunda gidiyor elhamdülillah… Ama kimse bilmiyor ki yangınımı. Haykırmak istiyorum bu suskunluğumun altındakini görsünler istiyorum… Görüyorlar güçlü diyorlar… Ne kadar masum, ne kadar temiz diyorlar, şunlar bir yana sen bir yana diyorlar… Ama gelin görün, beni ve geçmişimi… O zaman da diyebilecek misiniz? O zamanda yine adımın geçtiği yerde savunacak mısınız beni? Utanıyorum bu candan…

Babaannem ne ismine layık olabildim ne de sana… Kızgınlığım kendime… Bu kadar aciz duruşuma. Bilmiyor muydum çok da iyi biliyordum… Babam belli annem belli benim… Söylemediler mi söylediler… Kitaplar verdiler oku diye… Böyle mi anladın, yazık, yazık yazık… Tarih:29 Mayıs 2009 Cuma 13:40:01

-Selam üzerine olsun Elif, Gördüğün gibi, Allah dualarını hemen duydu ve rüyalarla sana ulaştı.

Allah kullarıyla vahiy yoluyla haberleşir. Vahyin değişik şekilleri vardır. Bunlardan biri sadık rüyalardır… Kâbuslar bile bir ilhamdır. Yolun yanlışta, değişmelisin demektir. Rüyalar peygamberliğin kırk altıda biridir demiştir efendimiz s.a.v. Rüyada ağlaman iyidir. Anneanneni de başkalarını da zamanla daha net görecek konuşacaksın. İnşaallah kurtuluşun hem kolay hem çabuk olacak…

O duayı okurken; ’Ya rabbim okuyacağım esmâların zatımda ve sıfatımda tecellisiyle affı mağfiretimi diliyorum.’ diyerek niyet et… En az dokuz kere istiğfar et. Dokuz kere salavat getir. Sonunda da;

’la ilahe illallahu vahtehu la şerike leh lehül mülkü velehül hamdü ve hu ve ala küllü şey’ün kadir’ tespihini en az bir kere okuyarak bitir. BÜ yazıda olduğu gibi samimi olarak aklına düşeni yaz. Sanat kaygısından uzak dur. Doğaçlama yazarsan duygular aynen yansır. Allah ikiyüzlülüğü sanat adına bile olsa sevmez. Bu günden itibaren bu âlemde en günahkâr kul senmişsin gibi nefsini zemmetmeni, başkalarını ulumamanı istiyorum. Her kulun metih edilecek bir üstünlüğü vardır. Baktığın her nesneyi ve yaratığı en güzel yanından bakıp, görmelisin. Kötü yanlarına sıra gelmeden o nesne senden uzaklaşır. O takdirde baktığın o varlıktan sana hep güzel enerji akar…

Bırak olumsuzluklar ehline kalsın.

Allah güzeldir ve güzeli sever.

’ İnnallâhe cemilün, yühibbül cemal.’ Allah’a emanet olasın. Selam es selame

Bak ilk tanıştığımızda eşini öldürmeyi veya boşanmayı bile düşünen hayatı cehenneme dönmüş bir arkadaşımızla(Hamdiye)yaptığımız son yazışmayı gönderiyorum…

VAV ( 5/29/2009 )

Nasılsınız hocam yorgun olduğunuzu öğrendim. Allahtan dinçlik derman diliyorum sizin için. Verdiğiniz sureyi gece okuyorum 3 te kalkıyorum gece namazından sonra okuyorum hem sabah namazını da vaktinde kılmış oluyorum. Size gördüğüm rüyayı anlatmak istiyorum. Mezarlar var. Biri Hz. Ömer’in. Ondan gelmişim. Tekrar mezarına girmek için gittiğimde cenaze gibi, mezarın etrafında insanlar var. Mezarın ayakucundayım. Buradan girip başucuna çıksam buradakiler rahatsız olur, başucundan girmem lazım, diyorum. Göremediğim biriyle konuşuyorum. Mezara girmem lazım, diyorum.

-“olmaz, sonra” diyor.

Sonra şöyle diyor;- “okuyor musun? Kendin için oku. Başkalarına değil”. Geçen seneydi galiba yine Hz. Ömer’i rüyamda görmüştüm rüyada üzerleri küçük kubbeli dolambaç gibi bir yerde dolaşıyorum. Kâbeyi arıyorum tavaf etmem lazım, diyorum. Yine bir yere giriyorum. Hz. Ömer’in bulunduğu yermiş. Beni görünce yerinden doğruluyor, oturur gibi, bana yardım etmek için. Hz. Ömer bu diyorum, yanına gidip kolunu tutuyorum. Kabeyi arıyorum, diyorum. Bir de bakıyorum ki kabinin köşe burcundaymışım. Buldum diyorum. Hocam okuduğum surenin huddamları demiştiniz ya bunu çok isterim böyle bir hayalim de vardı. Ama para için değil insanlara hizmet için. Kendimi hep sorguluyorum neyi niçin istiyorsun,yarın ölüp gideceksin ne üretiyorsun. Olursa çok sevinirim inşaallah olur. Allah’a emanet olun.

-Sevgili Hamdiye kızım; Selam senin ve bütün inananların, efendimiz ve aile efradıyla birlikte ashabının üzerine olsun.Gördüğün rüyaların güzel olduğu apaçık. Sen de farkına varmış olmalısın. Maneviyatta Hz Ömer efendimizin koruma ve eğitiminde olduğun anlaşılıyor. Belki de o mübareğin soyundan geliyorsundur. Yahut adalet duyguların her duygundan daha üsttedir. Seni yakından tanımadığım için böyle ikircikli yorum geliyor aklıma.

Surenin huddamları ile irtibat kurmayı niyetine aldığına göre inşallah nasip olur da gelirler. Başkalarına yardım etmek suretiyle sevaba sebep oldukları gibi rızk derdinden de kurtulursun. Senden yardım alan insanlar mutlaka bir şekilde sana teşekkür edeceklerdir. Okuma zamanın çok güzel. Öylece devam et. Allah yar ve yardımcın olsun. Gönlümüzde yerin daimdir. Manevi desteğimiz sürecek. Dualarımdasın. Sen de bizi dualarından eksik etme…Niyetinde önceliği kendine vermelisin…

Selam en selame

The post Elif’e mektuplar 4 İlk kez yaşıyorum… appeared first on hacialibayram.com Sevgi yolu.

*Selamünaleyküm hocam. Bir düş kurardım hep, her genç kız gibi, mutlu bir yuvaya dair. Güzel sıcacık bir aile… Küçük sevimli bir ev olsun ama yanımda en kıymetlim olsun, sevdiğim olsun, onunla gözlerimi yeniden açayım dünyaya. Sevmenin tadına onunla varayım isterdim… Yaşamak istediğim ne varsa tüm anları onunla yaşamak isterdim sade onun kollarında… Peki, hangi adımı attım bu hayallerim için… Hangi yollara uğradım? Soruyorum sana karagözlü küçük kadın sen söyle hadi?

Hani bir tek sevdiğin olacaktı… Bir tek olacaktı, seni sahiplenecekti hani nerde? Hangi kollarda aradın o saf sevdam dediğin, o saçma sevdanı? Hangi kollara sığındın o günden sonra? Sevilmemiş miydin? Değer mi verilmemişti? Hani nerede şimdi o hayallerin? Hangi biri kaldı? Sonralarında ne düşündün? Ölüm, ölüm. Ölüm, ölüm… O günler hiç gelmeyecekti değil mi? Sen hiç 23 yaşında olmayacaktın öyle ya. Hiç o yüzlerine bakamıyorum dediğin ailenin yanına gelmeyecektin değil mi? Sen her zaman okuyacaktın ya senin okulun hiç bitmeyecekti… Ya da eve dönmeden ölüm yakınında seni bulacaktı sen bu günlere hiç gelmeyecektin… Hiç büyümeyecektin… Ne oldu şimdi?

Sözlerin hep sorularda kaldı öyle değil mi? her gördüğüne kalbini sahipsiz açtın da ne oldu… Onlarsa senin bu zaafından yararlanma yoluna gittiler ve sanki seni her zaman kollayacakmış gibi kandırıp durdular… Belki içlerinde gerçekten seven oldu… Ama bununla ilgili en ufak bir söz duymak canını o kadar acıttı ki yeter diye haykırdığın çok oldu değil mi?

Lanet edip istediğin bir ruhsuz etse al diye içinden güya onun kalbini kırmadan kendi teslimiyetini çok kez izledin değil mi? Bununla beraber neleri kaybettiğinin farkına şimdilerde vardın öyle değil mi?

Şimdilerde her şeyi yoluna koyma aşamasına geçtin belki ilk adımı attın… Her zaman başlayıp da bir kaç rekât kılıp sonra bıraktığın her seferinde nefsine yenik düşüp O’nun karşısına çıkmaktan korktuğun seni O’nunla buluşturacak sana farz olan o büyük zevke bu defa hiç bırakmamacasına başladın… Allah nasip eder de inşallah arınırım diye bütün günahlardan… Her abdest alışında yalvarışların… Allah’ım bu akan suyla günahlarımı da al götür diyerek…

Ve buna karar verişinin nedeni? Sadece içimde bulunan bir umuttan… Gerçekten kötüye doğru gittiğini düşündüğüm hayatım… En son ki olay eve geldiğimde kardeşimin başından akan kanları görmek oldu… Benim yüzümden diye düşündüm. Vicdan azabı duydum… Günahı işleyen bendim… Siz hala akıllanmayacak mısınız der gibiydi sanki her şey… Çok utandım… Bilmiyorum her zaman bir sebep sonuç ilişkisi kurarım kafamda… Ve bu da onlardan biriydi… Ben o halde eve geldim ve kardeşimi öyle buldum… İçimin acıdığını hissettim…

RAHMAN SURESİ. Şu halde Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlayabilirsiniz?” Birçok şeyin anlamı gizli zaten… Ben ne yaptım diye soruyorum aynadaki yüzüme… Verilen bir candı bir emanet sana özgü. Elhamdülillah çok da güzel yaratmış, sağlığını sıhhatini de vermiş, sana böyle güzel de bir aile vermiş… Sen hangi nimetini yalanlıyorsun? Neden bu isyanın? Kime? Nice dertliler var, derdi veren de dermanını da yaratmamış mı diyorum kendimce… Sonra bir suskunluk, sonra bir gözyaşı, cevapsız sorular. Ama neden diye içten bir yakarış… Nasıl kurtulacağım, bir rüyaysa hemen uyansam diye film repliklerinden alınma bir kaç söz…

Ama bu defa içten söylenen… Hayatım gibi sahte bir hayat değil aynadaki baktığım yüzüm… Bir başkasına göstermiyorum ki bu defa kendime gösteriyorum… Kendimi mi kandıracağım bu defa da… Herkese bir şeyler söylemişim hayatım hakkımda… Belki toplasak bir şeyler elde ederiz de gerçek bir kişilik görürüz o zaman tanırız beni. Neden yaptım ama… Meğer günahmış tam da öyle mi hocam? Bir başkasına anlatmak… Ben anlattım belki de defalarca anlattım… Bana aşkını ilan eden her kimseye ve her seferinde yalan söyledim… Ne kadar günah işlemişim ben… Şimdi daha iyi anlıyorum kendime bakıyorum bu yazdıklarımla… İlk kez bu kadar gerçekçi olmuşum meğerse. Söylediğim yalanların haddi hesabı yok… Ama sadece bu konuda söyledim. Kendimden kaçmak adına… Kendimi acındırmak adına belki de. Belki de sahiplenilmek adına… Ailemin istediği o hayırlı damadı karşılarına çıkarmak adına… Ama her zamanki gibi yanlış adreslerde... Onların sevdalarını bildiğim halde arkama bakmadan gitmeyi göze alarak uzaklaşmayı da bildim… Ama aynı günaha bir kez daha girerek…

Bir ömrü harcamışım sahipsiz kollarda… Kim bilir belki de o üniversiteye hiç gitmemeliydim… Ama biliyorum benim kaderimde varmış bunları yaşamak… Ve yaşıyorum… Allah ıh izniyle tövbemi ettim… Ve bir daha inşallah böyle bir duruma düşmeyeceğim… Hayatımda kimler varsa bunu bilen her birinden teker teker uzaklaşma kararı içindeyim ve bunu bugün hayata geçirme adımını attım. Bismillahirrahmanirrahim.

En çok kafamı kurcalayan da ne biliyor musunuz? Ben ailemin öğrenmesinden korkarken bu kadar onların yüzüne nasıl bakacağım diye… Ben Onun huzuruna çıktığımda ne diye çıkacağım… Nasıl bakacağım… Dillerim neler söyleyecek… Kendimden kaçarken, orada hangi gerçeğimden kaçabileceğim… Görebilecek miyim Peygamberimin(sav) o nur yüzünü… Şefaat edecek mi bana ve benim gibi nicelerine… Korkularımdan Rabbime sığınıyorum…

–Selam üzerine olsun Elif kızım. İzninle sana Elif diye hitap edeceğim. Elbette O’na sığınacaksın. Başka bir kapı yok ki. Er yada geç herkes sonunda Allah’a dönecek, rahmetini dilenecek… Geç kalanlar erken dönenlerden daha mahcup, daha fazla yıpranmış acı çekmiş olarak dönecekler. Yeterince pişmanlık duyanlar elbette affedildiklerini görecekler ama acı çekmek bir süre daha devam edecek. Çünkü tertemiz olarak gelenlerle, affedilerek gelenler arasında bir fark mutlaka olacak. Keşke diyeceğiz hiç yanlışa düşmeseydim, sürekli yolculuktan alıkonmasaydım da menzilinde önde olanlardan olsaydım.

Sonra kendilerine tövbe kapısının açılmadığını gördüğümüz kulların durumu teselli nedenimiz olacaktır. Beynini kesin hükümlerle tembih etmelisin… Asla dönüşü olmayan bir Nasuh tövbeye kilitlenmelisin. Ve namazlarını hiçbir nedenle aksatmamalı, zikirlerine ara vermemelisin tespihi en az kırk bir gün devamlı yaparak kendine bir kapı aralamalısın. Gerisi kolay gelecek… Seni günaha davet eden cezbelerden bağların yavaş yavaş kopacak, hakka yakınlaştıkça huzurun, dünya cennetinin cazibesi seni çekip çevirmeye başlayacak. Bugünkü arayıp ta bulamadığın huzur ve mutluluğu yakalayacak, şükür eden yanını güçlendireceksin. Allah’ın rahmetinin seni sarıp sarmaladığını gördüğünde bu günlerin için daha çok acıyacaksın. ’Bu iş böyleydi de ben neden daha önce Allah’ıma yakın olmadım’’ diye yerineceksin. Hadi yolun açık olsun… Allah seninledir. Eğer bağışlamayacak olsaydı sana tövbe etmeyi nasip etmezdi. Şeytanın vesvesesine yüz verme artık. Her ne yönden yaklaşırsa o yönü Eûzü besmele ile kapat. Zikirlerini yüz adet artırarak nefsine tehditler savur. Eğer çektiğim sayıdan şikâyet edersen ey nefsim yüz adet daha artırırım de. Sana en içten dileklerimle katılıyorum. Dualarımda olacaksın… Şeytan sana yakınlaşınca Allah’ı ve resulünü hatırına getir. Benim yazılarımı oku, resmime bak. Şefkat ve merhametin vesilesi olduğumu hatırla. Kuranı kerimi oku. Baba şefkatiyle yardım ettiğimizi unutma.

Selam en selame

The post Elif Hanım’a mektuplar 3 Bir düş kurardım hep… appeared first on hacialibayram.com Sevgi yolu.

< ya latifun ya latif bi lütfikel hafiyyü bil kudretilletiy isteveytü bi ha alel arş > Vakit buldukça tespih ediyorum… Korkularım çok hocam. Belki diğerleri kadar gelecek korkusu.23 yaşındayım. Şu an çalışıyorum. Bir yıllık sözleşmeli olarak. Lisans mezunuyum. İlerde belki 2, 3 sene sonra benden evlilik bekleyecek ailem ve ben susup kalacağım… Ne yapacağımı bilmiyorum hocam… Bir yol gösterin. Namazımı 3 gündür düzenli kılmaya çalışıyorum, Allah kabul ederse. Dua ediyorum… Derdimin dermanı sizde olsun hocam, yardım edin… Dualar verin. Ne yapmam gerektiğini söyleyin bana. Lütfen hocam. Tarih:28 Mayıs 2009 Perşembe 13:07:40

-Sevgili kızım, Kimliğini deşifre edecek cümlelerden sakınarak yaz. Biz isim değişikliği ile yayınlayalım. Yayınlamaktan maksat hemcinslerinize ibret teşkil etmektir. Okuyan sayısı şimdilik çok değil ancak bir kızımızın daha senin gibi Esra, Hamdiye vb. bize ulaşıp sıkıntılarından kurtulmasına, doğru yola girebilmesine yardımcı olacaktır inşaallah. Birilerinin daha dünya cehennemi haline gelen hayatını düzene sokabilmesine katkıda bulunmaktır gayemiz. Aileleri içine düştükleri veya gelecekte düşecekleri felaketlerden kurtarabilmektir.

İçine düştüğün çıkmazı yazma yeteneğini tam kullanarak bütün açıklığı ile anlatmanı istiyorum. Kendinden bile sakladığın iyi ve kötü ne varsa yazmanı, benzer düşüncelerle şeytanın kucağına düşen kardeşlerini, ‘’yalnız değilsiniz, bende aynı saiklerle (sebeplerle) benzer hataları yaşamıştım. Bana ulaşan ilahi rahmeti değerlendirdim, tövbe ile kurtulup huzura kavuştum’’ diyebilmelisin. Başlangıç olarak yazdığın yazı güzeldi. Meramını anlatmakla kalmıyor edebi yanıyla da ilgi çekiyor. Okunabilirliği yüksek olacak sanıyorum. O duayı iyi seçmişsin. O dua senin geçmişte yaptığın her türlü hatalarının kefareti olacak ve yaptıklarından dolayı çekmek üzere hükmü verilmiş cezalarını affettirecektir.

O öyle bir duadır ki inşaallah devam edersen rahmet denizlerini harekete geçirecek senin için hazırlanmış cehennemi söndürecektir. İşlediğimiz günahlar tekrar tekrar işlenmiş olmakla gitgide kuvvet bulur. Senin ilk dönem hataların nedeniyle vicdan azabı çekmelerin, giderek manevi değerlerden, iç huzurdan uzaklaşmana sebep olmuştur. Günahta ısrarın nedeniyle daha ileri derecede cezalandırılma zamanın henüz zahire çıkmamış olabilir. Mesela henüz sevdiklerin senin günahlarından habersizdir ve sen nispeten rahatsındır. Ama devam etmen nedeniyle açığa çıkmasına ramak kalmış olabilir.

Namazlarını düzenli kılmak zorundasın. Çünkü duanın istenilen sonucu en kısa zamanda vermesi için belli bir düzen içinde yapılması gerekiyor. O düzen de vakit namazlarının olduğu zaman dilimleridir. Ayrıca namaz hem farz olması nedeniyle hem de Allah’ın rahmetini celp etmesinden dolayı, çıktığın yolu devamla bitirmene yardım edecektir. Seni / beni Allahtan başka affedecek birileri olamadığına göre kapısında dilenci olmak zorundayız… Merhamet ve af dilemeliyiz. Namazını kıldıktan sonra vaktine uygun şekilde zikir yap. Beş vakitte inşaallah toplam beş yüz adede tamamlamaya çalış. Ama o dua cemal esmalarından müteşekkil olduğundan her yerde her zaman okunabilen bir duadır. Tuvalet ve hamam dışında her yerde okuyabilirsin. Şu halde otobüste, yürürken, otururken her an onu oku. Öyle bir oku ki melekler de sana katılmak zorunda kalsın. Her okuduğun bir değer olacak, sayısal çoklukla kuvvet bulacaktır.

Duayı okumaya başladığında meleklerin olumlu ilhamları gittikçe artarken şeytanın olumsuz telkinleri de artacaktır. Allah’ın cc. İzniyle asla azaltmaya, bıraktırmalarına izin verme. Dua her şeyin ilk tecelligahıdır. Başımıza gelen hemen herşey bilinçli ya da bilinçsiz ettiğimiz duaların sonucudur. Dua dilektir. Ve insan dilemekten asla ayrı kalamaz. İnsan; ben günahkârım, duam kabul olmaz dememelidir. Sıkıntılara maruz kaldığımız zaman Allah’a sığınmaktan başka çıkar yol yoktur. O her kul için müracaata mecbur olan âlemlerin rabbidir.

Ateistlerin de duaları vardır ve kabuldür.

Bizim anladığımız manada dua kontrollü dualardır. Ne istediğini bilen insanlar için, kesin kabul edileceğinden ve çabuk tecelli edeceğinden umutlu olduğumuz disiplinli Dileklerdir. Ağzımızdan çıkardığımız her kelime meleki âlemde ’’işlenir’ ’Vakti saati gelince belli bir ürün olarak önümüze konur. Al ye denir. Biz bazı dilekleri zaten bilinç dışı yaptığımızdan ve çoktan unuttuğumuzdan; olumsuz karşılıklarına ben bunu hak etmedim deriz.  Hâlbuki birçoğunu ya doğrudan yahut dolaylı olarak biz dilemişizdir. Cüz irademiz küll’e dönüşmüş, tecelli etmiştir karşımıza kaza kader olarak çıkmıştır da biz farkında değilizdir. Sen yaşamış olduğun her şeyi ve kurtulmak için yaptığın yapacağın mücadeleyi yazılarına yansıt. Senin savaşını okurların uzaktan film izler gibi izlesinler. Gözyaşlarını da, gülümsemelerini de görebilsinler inşaallah. İnşaallah kurtulduğun zaman seninle birlikte bayram edeceklerin çok olsun. Sevgiyle kal. Şimdilik. Selam en selame.

The post Elif’ Hanım’a mektuplar 2 hocam lütfen; adımı kullanmayın appeared first on hacialibayram.com Sevgi yolu.

*selamünaleyküm. Hocam… Sizden bir şey rica ediyorum, izninizle… Süveyda olsun Esra olsun bir dua vermişsiniz sizden ricam bana da o dua yık gönderebilir misiniz? Kusuruma bakmayın aranızda geçen yazıları okudum… Süveyda’nın yazılarını ararken… Lütfen bana da o duaları gönderebilir misiniz? Süveyda 41 defa okumasını söylemişsiniz sanıyorum. Lütfen. Hayırlı günler…

-Elif Kızı’ma… İnşaallah göndereceğim. Birkaç gündür evden uzaklarda idim. Yorgunluk var. Mutlaka sana yazacağım, inşaallah. Selam üzerine olsun.

Elif( 5/27/2009 )

*Hocam yazılarınızı okuyorum sürekli… İhtiyacım var hem de öyle çok ihtiyacım var ki. Belki bi Süveyda belki bir Esra, belki de diğerleri kadar… Allah razı olsun sizden. Hocam ne kadar güzel işler yapmışsınız… İnşallah benim acılarıma da bir nebze olsun dokunabilirsiniz… Sabırla bekliyorum inşallah.

-Sevgili Elif; Esra gibi, Safiye, Hamdiye gibi, senin gibi acı çeken, dünya cehenneminde yaşayan milyonlarca kızımız, kadınımız var… İnsanlar sürü davranışıyla hareket etmeye meyyaldir. Herkes yapıyorsa ben niye duruyorum, der iyiye de kötüye de meyleder. İçine girince, bana göre değilmiş dedikleri felaketlerden kurtulmak kolay değildir. Bazı hataları kişinin bir kere yapma sansı vardır İkilemek imkânsızdır… Geri dönüşü yoktur. Artık iki cihanda o hatanızla yüzleşerek yaşayacaksınızdır. Ancak en büyük günah olan kıtal ve iftiradan bile tövbe edip Allah’ın rahmetine sığınarak kurtulmak mümkündür. Zina da böyledir. .Cezası büyüktür ama tövbe kapısı açıktır. Allah’ın rahmet sıfatına sığınıp kalan ömrü ve ahireti huzur ve güven içinde yaşamak mümkündür.

Samimi tövbe ile affedilmeyecek bir suç yoktur. ’’Günahlarınız denizin köpükleri kadar bile olsa tövbe ettiğiniz takdirde ananızdan doğduğunuz gibi temizlenirsiniz’’ buyuran Peygamberimiz efendimizdir. Af konusundaki yüzlerce ayetin tefsiri gibidir bu hadisi şerif. Sen o mektupları oku. Düşüncelerini babana anlatır gibi samimi ve saygın şekilde bana anlat… Düzgün bir Türkçe ile olsun. İsim belirtmeden yayınlayalım. Senin yayınladığımız mektuplardan yararlandığın gibi başkaları da senin hikâyenden, kurtuluşundan pay çıkarsınlar inşaallah. Kurtuluşun çok zor olamadığını okuyacağın mektuplardan anlayacaksın.

Görüşmek üzere. Selam en selame

The post Elif Hanım’a mektuplar (1) Sizden bir şey rica ediyorum appeared first on hacialibayram.com Sevgi yolu.