Maalesef dinimizden uzaklaştığımız için birçok güzelliği bilemiyoruz. Şifa içimizde, yanı başımızda iken dışarıda arayarak ömür tüketiyoruz.
Müminin de derdi olur; tamam da, son zamanlarda toplumumuzda oluşan dertler, dertten de öte bir felaket halini aldı.
Aileler dağılmaya, evlat atasını, ata evladını öldürmeye başladı. Çözüm duadadır. Ama insanımıza bu kültür bilerek isteyerek unutturuldu. İnsanımız kendine,kültürüne yabancılaştı.
Bu ayeti;
Namaz kılanlar her namazdan sonra düzenli okumalıdır.
Namaz kılmayan veya kılamayanlar; günlük bir zaman diliminde düzenli olarak hep aynı saate denk getirmek üzere okumalıdırlar.
Bazılar namaz kılmıyorsam duam kabul olmaz zannediyor.
Hayır. Öyle değil.
Herkesin duası kabul edilir yeter ki doğru dua edilsin, yeterince yapılsın. Allah’ın bir ismi Mucip;yani dualara icabet edendir.İcabet edilmemiş dua asla olamaz. O’nun duaya icabeti diğer isimlerinde olduğu gibi mutlaktır.İnkarcıların bile duasını kabul eder.Onların duaları tanrısızlığı dilemek olduğundan tanrısızdırlar.

Belli bir amacı gerçekleştirmek isteyenler;
Okuyabildikleri kadar çok okumak üzere, bir disiplin içinde, en az kırk gün okumak üzere yola çıkmalıdır.
Hem kendi dert ve sıkıntılarınızdan kurtulmak hem de ülkemizin her türlü fitneden, iç ve dış düşmanların fesadından, Allah’ın kudret eliyle çıkmasını sağlamak üzere, aşağıya yazdığım ayeti okur musunuz?
Okutur musunuz?

Bu ayet her türlü olumsuzluktan insanları sıyırır çıkarır.
Yeterli zikir edilirse, kişisel olarak hemen tecelli eder.
Hasta olan iyileşir.
Borçlu olan kurtulur,
geçimsiz olanın geçimi yerine gelir,
vesveselerle ibadet edemeyene Allah sevgisi ve yardımı ulaşır.
Velhasıl bütün olumsuzluklar yerini tam zıddı olan güzelliklere bırakır.

Bu denenmiş, şifası bilinen bir ayettir.
Kurandaki her ayet taşıdığı anlama göre okuyanda ve toplumda tecelli eder.

Dertlerimizden biri de yeterli dua erlerimizin kalmamasıdır. Dürüst aydınımızın azalmış olmasıdır. İyiliği teşvik edecek, kötülükten men edecek akil ve kâmillerin yetişmemesidir. Din makamlarının eğitim seviyesi düşük insanlara terk edilmesi, devletin bugün bölünme korkularının sebebidir.
Dünya Müslümanlarıyla dayanışma ve birleşme hayalleri kurması gereken bir millet kendi içinde parçalanmaktan korkar hale gelmişse bir yelerde yanlış yaptığımızın resmidir.
Bahis konusu olan ayetin;
Anlamı;
Allah iman edenlerin velisidir.(koruyup kollayıcısı, dostudur)Onları karanlıklardan aydınlığa çıkarır;demektir.
Arapçası:

Allahü veliyyüllezine amenu.YühriCühüm minezzulümati ilennur.

Yürürken okunmaz.
İçinde Allah ismi olan ayetler yürürken okunmaz.

Abdestli zikir edilmelidir. Arka arkaya ayet tekrar tekrar okunur.
Elli yüz, beş yüz bin ne kadar istenirse okunur. Ne kadar çok okunursa o kadar güçlü tecelli eder.
Yalnız ara vermeden okunur.
Yani kırk gün içinde azda olsa okunmadığı gün olamamalı.
Zaman darlığı söz konusu ise yüz yerine on kere gibi kısaltılır bir sonraki gün artırılır.

Uzun oldu ya siz bağışlayın.
Doğru anlatmak istedim.

Evi dağılan okusa toparlandığını görür.
Boşanacak hale gelmişse barışır.
Evladı isyan eden huzur bulur.

‘’Dertleriniz günahlarınızdan ötürüdür. Tövbe ediniz.’’hadis.
’Bir de namaz (zikir) ve sabırla Allahtan yardım isteyiniz.’’Ayet.
’ Talep edin icabet edelim’ayet.
’ Dualarınız olmasaydı ne işe yarardınız.’ayet.
’ Meleklere Ademe secde edin dedik,iblis müstesna secde ettiler.’ ayet..Allah’a secdeden imtina eden sadece iblistir.
Bir de onun cinden ve insandan kandırabildikleri hizbüşşeytandır..’

Kuru kuruya milliyetçilik olmaz.
Milliyetçi iseniz;
hadi bu ayeti islam aleminin ve türkiyenin kurtuluşu için,
günde yüz defa,
gücü yeten bin defa okusun da görsün neler oluyor.
Nasıl kendi işleri düzene giriyor.
Allah’a nasıl yakınlaşıp,
hayattan haz almaya başlanılıyor görsün..
*******Tercübe etmek elinizde.************Mucizelerin,kerametlerin giriş kapısı görsün.**********Zenginliğin ve huzurun anahtarıdır yaşayarak öğrensin.**************Allah vaadini tutar.*************Okuyanı —-dostlarından —–olarak kayıt eder.

Hiçte zor değil,değil mi.Öyleyse hadi bugün başla ve kurtul,kurtar.

Selamlarımla.

dualar edelim/ SEMA AĞLASIN

Hans von ayberk’ Nefs kelimesini hepimiz biliriz. Ancak bütün içindeki anlamını, aklınızı tatmin edecek şekilde hiç bir yerde bulamazsınız. En azından ben bulamadım. Onsekiz yıl ,en derin anlamda kuran bilgileri aldığım Rahmetli hocam bile, başka alanlarda olduğu kadar nefs konusunda beni tatmin edememişti. Onun hakka yürümesinin üzerinden tam 21 yıl geçti. Ne okuduklarımda, ne tefekkürlerimde ne de keşiflerimde başkalarına (ileride olacak öğrencime) tatmin edici bir özet nefs tanımı oluşturamamışken aşağıdaki ,mükemmel anlatıma tanık oldum…
Cevap aramada çok yorulduğumdan olsa gerek sizin de benimle hemen aynı gün öğrenme hazzını yaşamanızı istedim..
Buyurun…
Umarım daha önceden bun konuda tefekkür etmiş olanlardansınızdır.

Bizler Külli AKIL, Külli Ruh, Külli Nefs gibi BİR TEK birimden yaratıldık.
Akıl/Ruh BİR BÜTÜNDÜR. Su gibi, okyanus gibi… Ama NEFS, bunu parçalara ayırır.
Yani o, okyanusu şeffaf türlü boyutta cam kablarla, sürahilerle ayırır gibi ayırmakta ve her bir kab içindeki su (aklı-ruhu) BİR BARDAKTA NEFS içinde bloke etmektedir.
Şöyle diyelim, eğer cam diye bir şey olmasaydı akıl/ruh bir bütün yani okyanus olarak TEK parça yaratılmış olacaktı. Ama aynı okyanustan, suyun miktarını hiç eksiltmeden türlü saydam bardaklar oluşturunuz.
Saydam bardak NEFSİNİZİN limitleridir. Tüm saydam bardaklar-pipetler vb.
külliyen BİRLEŞİK KABLAR olarak birbirine bağlıdır.
Biçimi, eni ne olursa olsun (bitki nefsi, hayvan nefsi ve insan-cin nefsi)
BİR TEK HİZADA görünen su seviyesi ile birbirlerine eşittir.

Nefs denen şey, KÜLLİ okyanusa dokunmadan, onun yapısını değiştirmeden, bir cam fanus içine hapsedilmiş
(akıl-ruh ama aslında hapsedilmemiş, alttan yine bir şey her şeye bağlı)
tek bir aklın, tek bir ruhun şubelerini fert fert belirleyen bir CAM ayıraçtır nefis…
Cam kırılınca ya ölmüşsünüzdür ya da nefsi olmayan yaratıklarsınızdır
(meleklerin nefsi yoktur).
Nefsi olan tüm canlıların ise üç içgüdüsü vardır. Aciliyet sırasına göre:
Beslenme, savunma, üreme…
Nefs için bu üçü vardır.
Oysa aklın güdüleri bambaşkadır: Allah’ı arama-bilme yani kulluk içgüdüsü, aklın ürünü olan BİLİM yapma yetisi vb.
Nefsin bunlardan HABERİ yoktur. O sadece oksijen, su, protein, nefsini savunma ve kendine benzer bir yaratık bırakma yönelimleri sırasını takip eder.
Allah kavramı nefis için: “Sen sana ben bana” diye baştan ayrılmıştır.

Cennet’te beslenme içgüdüsü yoktur. Çünkü dilediğiniz şey çiğ ya da pişmiş olarak “beslenmek için değil” sadece bedii zevk, damak zevki için ve oruçsuz, yoksulluk, sıkıntı çekmeden sizindir.
Beslenme içgüdüsü sıfırlanmıştır.
Cennet’te savunma içgüdüsü de yoktur. Orası zaten EMNİYET, BARIŞ, HUZUR, KONFOR yeridir. Ebedi selamet içinde eminsinizdir, yarınınızdan kaygılanmazsınız. Soğuk-sıcak da yoktur ki, mesela palto giyerek kendinizi savunasınız. Ya da komşunuz “Vay çamaşırlarıma halı silkeledin!” diye size saldırmaz.
Yani savunma içgüdüsü de yok edilmiştir
(onları Cehennem’likler kaygı edinmiştir, her an her yönden bir ateş kümesi, bir lav nehri, kaynar su, başımıza dökülebilir).

Üçüncü motivasyon yani ÜREME içgüdüsü… İşte bu NEFSE verilmiş yegane ve TEK Cennet duygusudur.
Bireyler seks yaptığında, lokaldirler Dünya’da… Yani cam bardaklardan ikisi tokuşmuştur. Çalkantı küçük çaptadır.
Ama Cennet’teki böyle değildir:
Yerellik değil tümellik vardır: Orada bir çift bardaktan gelen haz-libido yerine,
TÜM BARDAKLAR dolusu, yani KÜLLİ NEFS’ün olarak haz duyarsınız. Daha açıkça yazarsam, en iyi orgazmınızı sonsuz ile çarpın, o kadar büyük bir haz vardır Cennet’te…

Evrende 1 (hayır) ve 0 (şer) ikilisi vardır.
Biri olmadan diğeri var olmaz ama 1+1=1’dir sadece. Diğer üç işlem (0+0=0) gibi digital olarak olumsuzdur.
Neyin hayır neyin şer olduğunu biz bir çok yönden bilemeyiz.
Hayırdan şer; şerden hayır doğar. Bunlar yuvarlak laflar değil, ayetlerdir.
İkili sistemi vurgulayan çok özel ayetler… Görecelilik var: Mesela canlılar için ŞER yani en kötü iş ÖLMEKTİR ama bu hayırdır.
Çünkü ÖLMEZSENİZ ebediyete doğamaz, geçici kalırdınız.
Bu durumda ölmek hayır mı şer mi?
Nefs “şer” diyor;
Ruh ise “hayır” diyor…

Yeniden /Hoş gör

20. yüzyılın ortalarına dek hakim olan görüş, evrenin sonsuz boyutlara sahip olduğu, sonsuzdan beri var olduğu ve sonsuza kadar da var olacağı şeklindeydi. “Statik (durağan) evren modeli” adı verilen bu anlayışa göre, evren için herhangi bir başlangıç veya son söz konusu değildi. Materyalist felsefenin de temelini oluşturan bu görüş, evreni sabit, durağan ve değişmez bir maddeler bütünü olarak kabul ederken, bir Yaratıcının varlığını da reddediyordu. Oysa 20. yüzyılda gelişen bilim ve teknoloji, materyalistlere zemin sağlayan durağan evren modeli gibi ilkel anlayışları kökünden yıkmıştır.

21. yüzyılın başlarında olduğumuz şu dönemde, evrenin bir başlangıcı olduğu, yok iken bir anda büyük bir patlamayla var olduğu modern fizik tarafından pek çok deney, gözlem ve hesapla ispatlanmış durumdadır. Ayrıca, evrenin, materyalistlerin iddia ettikleri gibi sabit ve durağan olmadığı, tam tersine sürekli bir hareket ve değişim içinde olduğu, genişlediği de saptanmıştır. Bugün bu gerçekler bütün bilim dünyası tarafından kabul edilmektedir.

Kuran-ı Kerim’de evrenin ortaya çıkışı şöyle açıklanır:O gökleri ve yeri yoktan var edendir… (Enam Suresi, 101)Kuran’da verilen bu bilgi, çağdaş bilimin bulgularıyla tam bir uyum içindedir. Başta da belirttiğimiz gibi astrofiziğin ulaştığı kesin sonuç, tüm evrenin madde ve zaman boyutlarıyla birlikte, bir sıfır anında, büyük bir patlamayla var olduğudur. “Büyük Patlama”, orijinal adıyla “Big Bang” teorisi, tüm evrenin yaklaşık 15 milyar yıl önce tek bir noktanın patlamasıyla yokluktan meydana geldiğini kanıtlamıştır.

Big Bang’den önce madde diye bir şey yoktur. Maddenin, enerjinin, hatta zamanın dahi bulunmadığı, tamamen metafizik olarak tanımlanabilecek bir yokluk ortamında, madde, enerji ve zaman bir anda yaratılmıştır. Modern fiziğin ortaya koyduğu bu büyük gerçek, Kuran’da bize 1400 yıl önceden haber verilmektedir.

EVRENİN SONU VE BIG CRUNCH

Evrenin yaratılışı, önceki konuda da belirttiğimiz gibi Big Bang denilen büyük bir patlama ile başlamıştır ve o zamandan beri evren genişlemektedir. Bilim adamları evrenin kütlesi yeterli miktara ulaştığında, çekim kuvvetleri nedeni ile bu genişlemenin duracağını ve bunun evrenin kendi içine çökmeye, büzülmeye başlamasına sebep olacağını bildirmektedirler. Büzülen evrenin de, sonunda “Big Crunch” (Büyük Çöküş) denilen çok yüksek bir ısı ve sıkışma ile sonuçlanacağını ifade etmektedirler. Bu ise, bildiğimiz tüm yaşam şekillerinin yok olması anlamına gelmektedir. Stanford Üniversitesi’nde fizik profesörü olan Renata Kallosh ve Andrei Linde’nin bu konu ile ilgili yaptığı açıklamalar ise şöyledir:

Evrenin akıbeti küçülmeye ve yok olmaya doğru gidiyor. Gördüğümüz ve daha uzaklardaki göremediğimiz herşey bir protondan bile küçük bir nokta şeklinde küçülecek. Sanki kara delik içindeymişsiniz gibi…. Kara enerjinin en iyi tarifinin şu açıklama olduğunu bulduk: Aşama aşama negatif hale gelen bu kara enerji, evrenin dengesinin değişmesine sebep olacak ve büzülüp çökecek… Fizikçiler kara enerjinin, negatif enerjiye dönüşeceğini ve evrenin yakın bir gelecekte büzüleceğini biliyorlar… Fakat bugün görüyoruz ki, biz bu olayın başlangıcında değiliz, ama evrenimizin hayat sirkülasyonunun ortasında olabiliriz.
Big Crunch olarak ifade edilen bu bilimsel varsayıma, Kuran’da şöyle işaret edilmektedir:

Bizim, göğü kitabın sahifelerini katlar gibi katlayacağımız gün, ilk yaratmaya başladığımız gibi, yine onu (eski durumuna) iade edeceğiz. Bu, Bizim üzerimizde bir vaiddir. Elbette, Biz yapıcılarız. (Enbiya Suresi, 104)

Bir başka ayette ise göklerin bu durumu şöyle tarif edilmektedir:

Onlar, Allah’ın kadrini hakkıyla takdir edemediler. Oysa kıyamet günü yer, bütünüyle O’nun avucu (kabzası)ndadır; gökler de sağ eliyle dürülüp-bükülmüştür. O, şirk koştuklarından münezzeh ve yücedir. (Zümer Suresi, 67)

Big Crunch teorisine göre başlangıçta olduğu gibi önce yavaşça, fakat gittikçe hız kazanarak evren çökmeye başlayacaktır. Tüm bunların devamında ise, evren sonsuz yoğunluk ve sonsuz ısıda, sonsuz küçüklükte bir nokta haline gelecektir. Tarif edilen bu bilimsel teori, Kuran ayetleri ile paralellik içindedir. (En doğrusunu Allah bilir.)

GÜNEŞ’İN GİDİŞ İSTİKAMETİ

Kuran’da Güneş ve Ay’dan bahsedilirken her birinin belli bir yörüngesi olduğu vurgulanır:

Geceyi, gündüzü, Güneş’i ve Ay’ı yaratan O’dur; her biri bir yörüngede yüzüp gidiyor. (Enbiya Suresi, 33)

Yukarıdaki ayette geçen “yüzme” kelimesi Arapçada “sabaha” olarak ifade edilir ve Güneş’in uzaydaki hareketini anlatmak üzere kullanılmaktadır. Bu kelime Güneş’in uzayda hareket ederken kontrolsüz olmadığı, ekseni üzerinde döndüğü ve dönerken bir rota izlediği manasındadır. Güneş’in sabit olmadığı belli bir yörüngede yol almakta olduğu, bir başka ayette de şöyle bildirilmektedir:

Güneş de, kendisi için (tespit edilmiş) olan bir karar yerine doğru akıp gitmektedir. Bu üstün ve güçlü olan, bilenin takdiridir. (Yasin Suresi, 38)

Kuran’da bildirilen bu gerçekler, ancak çağımızdaki astronomik gözlemlerle anlaşılmıştır. Astronomi uzmanlarının hesaplarına göre Güneş, Solar Apex adı verilen bir yörünge boyunca Vega Yıldızı doğrultusunda saatte 720.000 km’lik muazzam bir hızla hareket etmektedir. Bu, kabaca bir hesapla, Güneş’in günde 17 milyon 280 bin km yol katettiğini gösterir. Güneş’le birlikte onun çekim sistemi içindeki tüm gezegenler ve uyduları da aynı mesafeyi katederler.,

KURANCA.COM‘dan

Yayınlanma tarihi: 21 Kas 2016, 15:49